Destination Nedousa

Είχα καιρό να γράψω εεεεεε? καλά δεν πειράζει εδώ είμαι πάλι.

Ελλάδα - Νότια Πελοπόννησος - Καλαμάτα - ΝΕΔΟΥΣΑ ήταν ο προορισμός μου το προηγούμενο σαββατοκύριακο. Για όσους δεν έχουν πάει ακόμα και δεν γνωρίζουν το μέρος, χάνουν.
Πρώτον η φυσική ομορφιά, του μέρους και δεύτερον η ποιότητα του βράχου και οι δυνατότητες ανοίγματος διαδρομών όλων των επιπέδων και για όλες τις εποχές, είναι τα δυο χαρακτηριστικά που αδιαμφισβήτητα πρέπει να πας και να τα απολαύσεις.
Η Νέδουσα έχει αυτή την την στιγμή περίπου 60 διαδρομές μοιρασμένες σε 6 διαφορετικά πεδία και οι βαθμολογίες αυτών από 5b-8a+ και project. Οι ντόπιοι καθώς και ο Γιάννη Τορέλλι με τον Στέφανο Παπαδόπουλο τον τελευταίο μήνα βρίσκονται εκεί και ανοίγουν συνέχεια διαδρομές.
Το πατρινό παρεάκι που αποτελούνταν από τον Άρη, Κατερίνα, Χρήστο, Πέτρο (οι αναρριχητικές του ρίζες είναι Πατρινές), Στέφανο, Γιάννη και εγώ, το συμπλήρωσαν ένας πρώην Πατρινός ο Θάνος και το Αθηναϊκό αστέρι Κώσταντίνος Β. Περάσαμε ένα σαββατοκύριακο με ασταμάτητο σκαρφάλωμα 4 ήμερων, ελευθερόνοντας νέες διαδρομές, παλεύοντας σε project και ανοίγοντας νέες διαδρομές. Ο Κυρ Σπύρος στο καφενείο - ο αυθεντικός-, μας πρόσφερε ότι καλό είχε και με τις κουβέντες του μας έκανε να γελάσουμε και να θυμηθούμε ότι στα χωριά υπάρχει ακόμα ζωή, πραγματική και ποιοτική...

---------------------------------------------------------------------------------------

I had time to write,eee???Well never mind here I am again.

Greece - Southern Peloponnese - Kalamata - NEDOUSA was my destination the last weekend. For those who haven't gone yet, they lose.
First the natural beauty of the place, second the quality of the rock, third the potentials to bolt a lot of routes  and forth you can climb all year long, are features undoubtedly should go there and enjoy. Nedousa has this moment 60 routes, spread across 6 different sectors and the grades are between 5b to 8a+ and projects. The locals climber and G. Torelli with S.Papadopoulos, last month are there and they are open routes.
The Patras climbing team consisting of Aris, Katerina, Christos, Petros, Stefanos,Giannis and I, complement it Thanos and Konstantinos from Athens. We spent a weekend with nonstop climbing for 4 days, freeing new routes, fighting in projects and opening new routes. The old man Spiros - the authentic- from the bar of the village, offered us the best that he could and with his words made us laugh and remember that in the villages there is still life, genuine and with good quality.....

Campground in Nedousa

Giannis is climbing in a beautiful slab section.

Sector Amphitheater 

Konstantinos on the sector "Amphitheater", is trying to find out the way in the collonets. 

The local lizard is watching us...

Amphitheater sector

Konstantinos in "Tsiki tsiki to fistiki". My favorite route on the sector "Tzerani".

Aris in the route "Les colonets"

Konstantinos in the route "Lefteria stin Nedousa".

Katerina is swinging on the sector Tzerani

Spiros the "Authentic"

Eating in the local "kafenio (bar)" of the village Nedousa

Petros taste the food first....

All the team is eating in the taverna of the near village, Alagonia

The old and the new generation of climbing. K.Vrochidis - G. Torelli

S. Papadopoulos and A. Thanopoulos are sharing "betas" for  the route.

Stefanos in the route "Kiklopas" , trying the crux move.

Petros in the route "Koliri"

Funky faces. We had a good times.....

"Φωτεινό Μονοπάτι" - "Sendero Luminoso" - 600m,VIII

Η μέρα μικρή και η διαδρομή μεγάλη, ήταν οι δύο προβληματισμοί μας που έπρεπε να αντικρούσουμε. Αυτό τι σήμαινε;
-Ξύπνημα 5:00 το πρωί,  πρωινό μέχρι της 5:45, και ξεκίνημα πρόσβασης.
- 6:15 φτάνουμε στην βάση της διαδρομής, παλεύοντας με τα κουνούπια (γνωστά και ως "Βαρασοβίτικα Στούκας"), τα απαραίτητα καλέσματα της "φύσης" και κατά της 6:50 ξεκινάμε το σκαρφάλωμα.
-Η 1η σχοινιά μας ξύπνησε για τα καλά και συνέχισε η 2η για να μας κάνει να χαλαρώσουμε, απολαμβάνοντας το διεδράκι V μετά από το απότομο πρωινό ξύπνημα. Από εκεί και πάνω ποια μπήκαμε στον ρυθμό, απολαμβάνοντας κάθε σχοινιά εναλλάξ, βγαίνοντας στο διάζωμα λίγο πριν της 11:00. Για τέλη Νοέμβρη ο καιρός ήταν αρκετά ζεστός,  αλλά με την κίνησή μας να μπούμε νωρίς το πρωί καταφέραμε να κάνουμε όλο το πρώτο τοίχο στην σκιά. Βγαίνοντας στο διάζωμα και με το αμφιθεατρικό του σχήμα, η ζέστη ήταν αρκετή, οπότε τρέξαμε για να βρούμε σκιά.
-Κάνοντας ένα δεκάλεπτο περπάτημα, να σου βρισκόμαστε κάτω από τον δεύτερο τμήμα της διαδρομής, ψάχνοντας να βρούμε το βύσμα με τον ιμάντα, εδώ το βύσμα εκεί το βύσμα πού είναι το βύσμα. Δεν βρέθηκε ποτέ το βύσμα μιας και τελικά "σολάραμε" σχεδόν την πρώτη σχοινιά ανεβαίνοντας σε ένα μικρό παταράκι αριστερά από τα χαρακτηριστικά δέντρα κυνηγώντας την σκιά (8μ κάτω από το R9). Η ώρα είναι 11:30 και μας έχουν μείνει 8 σχοινιές, τέλεια ώρα για φαγητό και μια ανάσα στην σκιά των δέντρων. 12:00 η ώρα και ξεκινάμε το σκαρφάλωμα. Πάλι με ρυθμό και όρεξη και φυσικά χωρίς να χαθούμε στην "ζούγκλα" φτάνουμε στο R14 στης 14:00 η ώρα. Με 3 σχοινιές να μας μένουν από πάνω και αρκετή ώρα μπροστά μας και με ένα υπέρ άνετο πατάρι, παίρνουμε μια ανάσα 20 λεπτών, για να πάμε για την "Ουράνια Έξοδο".
-16:40 και είμαστε κορυφή απολαμβάνοντας την δύση του ηλίου από τα 914μ.

Carlos Simes και εγώ στο R16.

Ήταν ένα project που τα είχε όλα: πολύ σκαρφάλωμα, πίεση χρόνου, πολλά κουνούπια, πανέμορφη δύση ηλίου, χάλια μονοπάτι επιστροφής, πανέμορφη τελευταία σχοινιά, μια GoPro η οποία τα έπαιξε και ευτυχώς τραβήξαμε μια και μοναδική φωτογραφία (την βλέπετε άνωθεν), μπύρες στον "Captain" (δεν είναι διαφήμιση), παλιούς ιμάντες (αλλά δεν ήταν και απαραίτητοι), δώρο πλακέτες (στην δύσκολη αντί για 5 βρήκαμε 7, θα τις βάλανε τα κατσίκια) και τέλος σε πολύ καλή κατάσταση βύσματα (για αυτούς που ανησυχούν για αυτά).

Επόμενος!!!

GANJA TIME, 8B

Μια έκπληξη με περίμενε τελικά πριν φύγω από το Rodellar.

Τελευταία μέρα αναρρίχησης στο Rodellar, αργά το απόγευμα μίλησα με τον Danilo και κατεβήκαμε στην Gran Boveda. Ζέστη αρκετή, οπότε καλύτερη ώρα για σκαρφάλωμα ήταν 17:00 με 20:00. Αφού ζεστάθηκα στο κλασσικό 7c της Gran Boveda - L' any que ve tambe, μπήκα στην Ganja Time.  
Ο Miquel είχε είδη κρεμαστή για να μας βγάλει φωτογραφίες, (τον ευχαριστώ για της φώτος) και εγώ δίνω μια πρώτη καλή προσπάθεια, πέφτοντας στην τελευταία κίνηση πριν το καλό rest της διαδρομής. Το πρώτο κομμάτι είναι ένα κλασσικό σκαρφάλωμα του Rodellar, τραβέρσα σε κολονέτα, πιθανή βαθμολογία 8α+. Μετά από αυτό συναντάς ένα καλό rest με γόνατο σε κολονέτο και μετά έρχεται το boulder, ένα boulder σε τακάκια και ανοιχτά κολονέτα αρκετά σκληρό για τις θερμοκρασίες που επικρατούσαν στο πεδίο. Στην δεύτερη προσπάθεια μου κατάφερα να περάσω την τραβέρσα, ξεκουράστηκα στο rest και ήταν η ώρα να εκτελέσω το boulder και αυτό έγινε, ήταν μόλις η πέμπτη προσπάθεια μου στην διαδρομή.

In the crux

The first rest in the second bolt!!!!

Reaching the rest

-----------------------------------------------------------------------

A final surprise awaited me before I leave the Rodellar.

 Last day of climbing in Rodellar, late afternoon I spoke with Danilo and we went to Gran Boveda. Enough heat, so best time to climb was 17:00 to 20:00. Once  I warmed in the classical 7c of Gran Boveda - L 'any que ve tambe, I went to Ganja Time.

Miquel had hanged to make pictures, (I thank him for the photo) and I give a good first try, I felt in the last move before the good rest of the route. The first part is a classic climb of Rodellar, one traverse in colonets, the possible grade of the first part 8a+. After that you find a good rest in colonet with a kneebar and then comes the boulder, a boulder is in little grimps and open colonets, tough enough for the temperatures prevailing in the sector. In my second attempt I passed the traverse , I rested well, I gave everything to pass the boulder and I succeeded, was my fifth try on the route.

Ni Rasta, Ni Pero, Solo con Furgo!!!!!!!

Τον Απρίλη στην Siurana είχε πολύ καλές θερμοκρασίες, όποτε επιστρέψαμε στο πεδίο Salt de la Reina Mora (πεδίο για χειμώνα, αλλά αργά το απόγευμα είχε super συνθήκες) μαζί με την Sara και τον Manu, αυτή την φορά για να προσπαθήσω την διαδρομή El figot-8b από τον Toni. Η διαδρομή είχε μόνο την επανάληψη του Dani Andrada όπως μάθαμε, δεν είχε πολλή μαγνήσιο και επίσης ήταν αρκετά βρόμικη. Μια προσπάθεια εγώ και μια ο Manu, την καθαρίσαμε βρήκαμε τις κινήσεις και από την δεύτερη προσπάθεια ξεκινήσαμε να δίνουμε προσπάθειες "A muerte". Τελικά μετά από 6 προσπάθειες κατάφερα να την ελευθερώσω. Στο ίδιο χρονικό διάστημα η Sara ελευθερώνει τις διαδρομές Minimal Techno - 8a, Brot de fonoll - 8a.

Αρχές Μάη ανέβηκαν η θερμοκρασίες κατακόρυφα, οπότε η καλύτερη ώρα για σκαρφάλωμα ήταν το πρωί. Διαλέξαμε με τον Manu την διαδρομή La Pedri existe - 8a+ στο πεδίο La Capella, μια διαδρομή του Dani Andrada και του Oscar Gimenez, πλακίτα. Μια διαδρομή που κινήτε σε τραβερσία και στο τελείωμα της έχει ένα boulder, με δύο μικροσκοπικά τακάκια. Μετά από 3 μέρες και 7 προσπάθειες καταφέραμε με τον Manu να την ελευθερώσουμε. Σίγουρα με καλύτερες συνθήκες θα μπορούσε να ελευθερωθεί πιο γρήγορα !!!!!!;-)
Μετά από 4 1/2 μήνες στην Siurana η περίοδος τέλειωσε στις αρχές του Μάη και από εκεί μεταφερθήκαμε στο Margalef και πιο συγκεκριμένα στο πεδίο La Cathedral. Ένας τοίχος αρνητικός με ανάπτυγμα 40μ. Εκεί η διαδρομές που επανέλαβα ήταν: La Perdonavidas-8a, Xiqueteta-8a+/b.

The gorge of Coma Closa - La Cathedral

Μια μέρα πριν φύγω για τον βορρά (Rodellar), έκανα μια ακόμα στάση στην Siurana. Εκεί στο πεδίο L' Aparador, δοκίμασα την διαδρομή Disbauxa-8a+, με την τέταρτη προσπάθεια κατάφερα να την ελευθερώσω.- Στην προσπάθεια flash που έδωσα κατάφερα να περάσω τις τρεις μακρινές κινήσεις της διαδρομής (και πιο δύσκολες), πέφτοντας στην τελευταία πλακέτα σε ένα κομμάτι διάρκειας σε τακάκια που μένει μέχρι το ρελέ-.

La Surgencia, Rodellar

28 του Μάη, επιτέλους βρίσκομαι στο Rodellar, με όλους τους παλιούς φίλους. Πρώτη μέρα αναρρίχησης και πάμε με τα παιδιά σε ένα καινούργιο πεδίο που ανοίξανε αυτό τον χειμώνα, λίγο πιο κάτω από το Rodellar σε ένα καινούργιο φαράγγι, το όνομά του Vipassana. Εκεί κάνω την δεύτερη επανάληψη της διαδρομή του Miquel, Karma-sutra-8a. Η διαδρομή κινείτε σε πλάκα, ελαφρός αρνητική και τα πιασίματά της είναι μικρά τακάκια, το πρώτο κομμάτι της είναι ένα 7c/+, μέχρι ένα καλό rest και εκεί ξεκινάει το boulder. Το boulder έχει μια κίνηση αρκετά μακρινή, εγώ τα κατάφερα να το περάσω, αλλά κάποιος με μικρότερο ανάπτυγμα χεριών θα του φανεί αρκετά δύσκολο, οπότε ένα 8a/+, από μένα είναι δεκτό ;-)

Επίσης έκανα την δεύτερη επανάληψη της διαδρομής του Pita, Bagha-Baghita-7c+.

Την τελευταία βδομάδα έχει βάλει αρκετή ζέστη στο Rodellar και αυτό είναι το μόνο μέρος που μπορείς να σκαρφαλώσεις εδώ, αργά το απόγευμα. Στο Rodellar επαναλαμβάνω τις διαδρομές, Sindrome de Vilafranca-8a, Palomera μια διαδρομή του Renaud (power endurance). Στην Gran Boveda επαναλαμβάνω Pinza Time-7c+ από τον Tomas και Andele Guey-7c+ από τον Novato, Delocalization-8a και Les cadres regenerent-8a.

Μου έμειναν 3 μέρες στο Rodellar πριν φύγω για Γαλλία και πιο συγκεκριμένα για Ceuse. Το project που έχω για αυτές τις ημέρες είναι η παραλλαγή της Pinza Time, η Ganza Time-8b/+, επίσης του Tomas. Για να δούμε αν θα πέσει.

Τα λέμε στο Ceuseeeeeee

--------------------------------------------------------------------------------

In April, in Siurana had very good temperatures, we  returned to Salt de la Reina Mora (winter sector, but late in the afternoon had super conditions) along with Sara and Manu, this time to try the route El figot- 8b by Toni. The route had only the repeat of Dani Andrada as we learned, hadn’t a lot of magnesium and was quite dirty. In the first attempt by me and Manu, we cleaned it and we found all the movements and from the second attempt we began to try it “A muerte”. Finally after 6 attempts I send it. At the same time Sara send the routes Minimal Techno - 8a, Brot de fonoll - 8a.

Early in May the temperature rose sharply, so the best time to climb was in the morning. We chose the route La Pedri existe-8a+ in the sector La Capella, a route from Dani Andrada and Oscar Gimenez, vertical route. A route has one traverse and at the end has one boulder with to small grimps. After 3 days and 7 attempts we send it with Manu. Certainly with better conditions we could send it faster!! ;-)

After 4 1/2 months in Siurana the period ended early on May and from there we moved to Margalef and more specifically in the sector La Cathedral. A wall 40m long and a little bit overhanging. There the routes that I repeated are: La Perdonavidas-8a, Xiqueteta-8a +/ b.

One day before leaving to the north (Rodellar), I made another stop in Siurana. There in the sector L 'Aparador, I tried the route Disbauxa-8a+, in the fourth attempt I send it. - In an effort to flash it, I pass the three long moves (and the most difficults), and I felt in the part of resist in grimps that remain until the anchor-.

May 28, I am finally in Rodellar, with all their old friends. First day and we went for climbing with the guys in a new sector that they opened this winter, just below the Rodellar in a new canyon, named Vipassana. There I made the second ascent of Miquel’s route, Karma-sutra-8a. The line is on a slightly overhanging wall and has a small grips, a first part is 7c/+, there you rest well and then coming the boulder. The boulder has a fairly long move, I passed through, but someone short will be had a problem and for sure will be harder the route for him, that means 8a/+, I accept it ;-)

Also I did the second ascent of Pita’s route, Bagha-Baghita-7c+.

The last week has put a lot of heat in Rodellar and this is the only place you can climb here, at late in the afternoon. In Rodellar I repeated the routes, Sindrome de Vilafranca-8a, Palomera a Renaud’s route (power endurance). In Gran Boveda I repeated Pinza Time-7c+ from Tomas and Andele Guey-7c+ from Novato, Delocalization-8a and Les cadres regenerent-8a.

They left me  3 days in Rodellar before leaving for France and more specifically in Ceuse. The project I have for these days is the variation of Pinza Time, the Ganza Time-8b/+, also from Tomas. Let see if I can send it.

See you in Ceuseeeeeeeeee

Άκου το Σώμα σου

Ήρθε καιρός να ξεκουραστούμε λιγάκι. Μετά από 3 μήνες αρκετού σκαρφαλώματος τις τελευταίες βδομάδες το σώμα ζήτησε ξεκούραση και αυτό φάνηκε με μια τενοντίτιδα στον ώμο η οποία πέρασε σχετικά γρήγορα και με μία τενοντίτιδα στο μεγάλο δάχτυλο του αριστερού χεριού, η οποία συνεχίζει να με ενοχλεί λιγάκι. Αυτό ώμος δεν σημαίνει ότι σταμάτησα το σκαρφάλωμα!!!

Συνεχίζω και μένω στην Cornudella, αλλά τον τελευταίο καιρό σκαρφαλώνω στο Margalef. 

Τα πεδία που πάμε συχνότερα και είναι τέλεια για αυτή την εποχή, δεν είναι άλλα από το La Catedral και το Las Chorreras. Και τα δύο πεδία είναι δίπλα το ένα στο άλλο  και έχουν προσανατολισμό βορειοανατολικό - ήλιο το πρωί, σκιά μετά το μεσημέρι-ΤΕΛΕΙΑ!!!!. Μετά από τόσο καιρό σκαρφαλώματος στην Siurana, αυτό ήταν το προπονητήριό  μου για να κερδίσω ξανά την διάρκεια που έχασα. Επανέλαβα την διαδρομή Hard Krit - 8a/+, μια διαδρομή 35-40μ. αρνητική με καλά πιασίματα και full διάρκεια, που μου κόστισε 8 προσπάθειες για να την κερδίσω πίσω. Επίσης επανέλαβα την διαδρομή Margullo - 8a (2nd go) στο πεδίο Las Chorreras, που είναι ένα κλασικο κολονέτο αρκετά τεχνικό, με μια περίεργη έξοδο, μου φάνηκε πιο εύκολη για την βαθμολογία της, αυτό ίσως γιατί είμαι εξοικειωμένος στα κολονέτα...!!!.

Parking in Margalef from "Baranco"

Τον τελευταίο μήνα επισκέφτηκα μία μέρα την Siurana και σκαρφάλωσα στο πεδίο C.P.P. επαναλαμβάνοντας  flash την διαδρομή Cleptomania - 7c.

Λίγο ο τραυματισμός, λίγο ο καιρός που την τελευταία εβδομάδα είναι βροχερός, με τον Bernardo που έχει ένα longboard βγήκαμε στον δρόμο και ξεκίνησα να μαθαίνω πως να το ελένγχεις.  Παρακάτω βλέπετε κάποιες όμορφες φωτογραφίες που βγάλαμε.

In the lake of Siurana

In the lake of Siurana

In the lake of Siurana

In the lake of Siurana

In the lake of Siurana

                                 In Arboli

In Arboli

------------------------------------------------------------------

Listen your Body

Came a time to relax a little bit. After 3 months of enough climbing, the body wanted to relax and  with my two injuries, one in my shoulder (tendinitis) who healed really fast and one tendinitis in my big toe, which continues bother me, I started to rest more and to climb less. 

I still live in Cornudella, but the last time I am climbing in Margalef. The sectors I go more often and are perfect for this period are: “La Catedral” and “Las Chorreras”. Both sectors are adjacent to each other and are oriented northeast – in the morning sun and in the afternoon shade – PERFECT!!! After so much time climbing in Siurana I lost all my resist and this sector was perfect to win it back. I repeated the route “Hard Krit 8a/+”, 35-40m long route, slightly overhanging with good holds and a lot of resist, “which cost me 8 tries”. Also I repeated the route “Margullo 8a”(2nd go) in the area of Las Chorreras, which is a classic single colonet – technical in the beginning and with a tricky exit move, it seemed easier for the grade, maybe because I am use to this kind of climbing!!!!

Last month I visited Siurana only one day and this time I climbed in the sector C.P.P. repeating the route “Cleptomania” – 7c (flash).

The injury + the bad weather the last week, with Bernardo, who has a longboard we went out to the street to learn how it works and the results you can see from the photos above.

Nice Weekend in Margalef

 The last weekend I went with Bernardo and Graziano at Margalef. Finally, the climbing was less than the nice moments that we spend. Enjoy some of them.

The owner of the house and the Chef

Food for three

Waiting ...

Water for Mate

Gipsy Parking in Margalef

Let's climb a little bit...

We are waiting to stop the rain

Driver!!! The eyes on the street...

Συνεχίζοντας στην Siurana

Πέρασαν  2 μήνες που βρίσκομαι εδώ στην Siurana (πως περνάει ο χρόνος εεε?). Ο Γενάρης μπήκε γενικά με κρύο οπότε σχεδόν ολόκληρο το Γενάρη σκαρφαλώναμε σε πεδία με ήλιο ή σε πεδία που δεν είχε αέρα. Στα μέσα του μήνα που το κρύο και ο αέρας ήταν αρκετά τσουχτερό, πήγαμε σε ένα πεδίο που δεν ήταν τόσο γνωστό στον κόσμο μιας και μόνο ένας τοίχος αξίζει, Salt de la Reina Mora. Εκεί την πρώτη μέρα που πήγα προσπάθησα την Minimal Techno-8a, μια διαδρομή του φίλου και local Ignasi Garcia. Η διαδρομή κινείται σε μια κόψη πανέμορφη με μήκος 35μ, με την δεύτερη προσπάθεια την ελευθερώνω.

Espadelles-Margalef

Με το κρύο να συνεχίζετε με θερμοκρασίες max. την ημέρα 2^ο-3^ο C, πηγαίνουμε μια μέρα στο Margalef – Espadelles. Το πεδίο αυτό βρίσκετε όλη την ημέρα στον ήλιο, γι αυτό και είναι καλός προορισμός για τις κρύες μέρες του χειμώνα. Το Espadelles είναι ένα από τα μεγαλύτερα πεδία του Margalef μιας και έχει πάνω από 80 διαδρομές και συνεχίζουν να ανοίγουν. Για μένα ήταν η πρώτη μου φορά στο πεδίο, οπότε επαναλαμβάνω κάποιες διαδρομές 7^ου βαθμού onsight, και προσπαθώ ένα 7c+/8a κλασσικό του πεδίου – Transilvania – το οποίο το επαναλαμβάνω με την τρίτη προσπάθεια.

Η Αργυρώ στην Brot de Fonoll (Photo by B.Gimenez)

Το κρύο συνεχίζετε και επιστρέφουμε στην Reina Mora για να προσπαθήσω την άλλη κόψη, Brot de fonoll-8a. Δίνω μια προσπάθεια onsight βάζοντας σετάκια και τελικά στο crux δεν τα καταφέρνω και πέφτω. Με την δεύτερη προσπάθεια καταφέρνω να επαναλάβω. Στο διάστημα αυτό σκαρφαλώνοντας και σε άλλα πεδία στην Siurana επαναλαμβάνω, Mucho tronco, poca Madera-7c flash, La ardilla roja-7c flash, Siouxie-7c+ onsight.

Εδώ θα ήθελα να αναφέρω τις πραγματικά πολύ καλές προσπάθειες της Αργυρώς στην Minimal Techno και να της μεταφέρω πολλά  μπράβο για την επανάληψή της. Καθώς επίσης λίγες μέρες μετά με λίγες προσπάθειες, επαναλαμβάνει την Brot de fonoll.

    Έχει φτάσει 18 Γενάρη και μας βρίσκει στο πεδίο Can Piqui Pugui, μιας και ο καιρός μας βοηθάει να σκαρφαλώνουμε εκεί, επειδή δεν το χτυπάει ο αέρας. Είναι καιρός να προσπαθήσω κάτι δύσκολο και αυτό δεν είναι άλλο από την Renegoide-8b+. Με την πρώτη προσπάθεια κάνω όλες τις κινήσεις, αυτό είναι καλό σημάδι, αλλά δεν φτάνει μόνο αυτό γι αυτή την διαδρομή. Το δύσκολο είναι να ενώσεις τις κινήσεις. Είναι μια διαδρομή power endurance, ξεκινάς το σκαρφάλωμα με ένα boulder στην πρώτη πλακέτα μέχρι ένα ψευτο rest (7b+ μέχρι εκεί) και εκεί ξεκινάει το κομμάτι της αντοχής στην δύναμη για πέντε πλακέτες, ένα καλό rest και μένει μετά ένα κομμάτι 6c+ expo και αρκετά ντελικάτο μέχρι to ρελέ. Τελικά μετά από 9 μέρες προσπαθειών στης 18 Φλεβάρη καταφέρνω να την επαναλάβω, δίνοντας μάχη στο rest της διαδρομής με της μέλισσες που έχουν φωλιά εκεί. Παράλληλα στο ίδιο πεδίο επαναλαμβάνω κάποιες πολύ όμορφες διαδρομές, Acelera virtuoso-8a (μια boulder διαδρομή) με την τρίτη προσπάθεια, Eixuga-me-ta I tornem-hi-7c+ flash, Gurungos-7b onsight, El Premio-7b+ onsight, Fent l’ indio-7b onsight.

Στην Renegoide (Photos by Jorge Bras)

Τελειώνοντας με το project στο C.P.P. είχα ένα άλλο project ανοιχτό στο El Pati. Εκεί βρίσκονταν τα σετάκια μου για πάνω από ένα μήνα, στην διαδρομή Zona 0-8b. Με το κρύο και τον αέρα που είχε ούτε διανοούμασταν να πατήσουμε στο πεδίο. Στης 19 Φλεβάρη με τον καιρό να έχει ζεστάνει, δίνω δυο προσπάθειες στην Zona 0 αλλά δεν ήταν αρκετές για να την στείλω, χρειαζόταν να κερδίσω διάρκεια μιας και η διαδρομή έχει ένα πρώτο κομμάτι  περίπου 7b+ 20μ. μέχρι να φτάσεις στο crux, κάνεις το crux και συνεχίζεις με ένα κομμάτι διάρκειας σε τακάκια μέχρι ένα καλό rest όπου σου μένει μετά ένα περασματάκι στο τέλος για να βγεις από το αρνητικό. Την επόμενη μέρα με την πρώτη προσπάθεια που δίνω καταφέρνω να την επαναλάβω. Την ίδια μέρα με όλο τον ενθουσιασμό που είχα, δίνω μια προσπάθεια σε ένα 7c-Crosta Panic στα δεξιά του El Pati 40μ., το οποίο καταφέρνω να το επαναλάβω onsight.

Zona 0 (Photos by B.Gimenez)

Ο καιρός έχει ζεστάνει αυτές τις μέρες στην Siurana οπότε ψάχνουμε πεδία δροσερά. Αυτές τις μέρες με βρίσκει να σκαρφαλώνω στα πεδία L’ Olla και στο πεδίο El Pati. Στο μυαλό μου έχω να προσπαθήσω κάποιες διαδρομές λίγο πιο δύσκολες από το όριο μου, στο πεδίο El Pati και C.P.P. για να δούμε πιο θα είναι το αποτέλεσμα...

El Pati