Destination Nedousa

Είχα καιρό να γράψω εεεεεε? καλά δεν πειράζει εδώ είμαι πάλι.

Ελλάδα - Νότια Πελοπόννησος - Καλαμάτα - ΝΕΔΟΥΣΑ ήταν ο προορισμός μου το προηγούμενο σαββατοκύριακο. Για όσους δεν έχουν πάει ακόμα και δεν γνωρίζουν το μέρος, χάνουν.
Πρώτον η φυσική ομορφιά, του μέρους και δεύτερον η ποιότητα του βράχου και οι δυνατότητες ανοίγματος διαδρομών όλων των επιπέδων και για όλες τις εποχές, είναι τα δυο χαρακτηριστικά που αδιαμφισβήτητα πρέπει να πας και να τα απολαύσεις.
Η Νέδουσα έχει αυτή την την στιγμή περίπου 60 διαδρομές μοιρασμένες σε 6 διαφορετικά πεδία και οι βαθμολογίες αυτών από 5b-8a+ και project. Οι ντόπιοι καθώς και ο Γιάννη Τορέλλι με τον Στέφανο Παπαδόπουλο τον τελευταίο μήνα βρίσκονται εκεί και ανοίγουν συνέχεια διαδρομές.
Το πατρινό παρεάκι που αποτελούνταν από τον Άρη, Κατερίνα, Χρήστο, Πέτρο (οι αναρριχητικές του ρίζες είναι Πατρινές), Στέφανο, Γιάννη και εγώ, το συμπλήρωσαν ένας πρώην Πατρινός ο Θάνος και το Αθηναϊκό αστέρι Κώσταντίνος Β. Περάσαμε ένα σαββατοκύριακο με ασταμάτητο σκαρφάλωμα 4 ήμερων, ελευθερόνοντας νέες διαδρομές, παλεύοντας σε project και ανοίγοντας νέες διαδρομές. Ο Κυρ Σπύρος στο καφενείο - ο αυθεντικός-, μας πρόσφερε ότι καλό είχε και με τις κουβέντες του μας έκανε να γελάσουμε και να θυμηθούμε ότι στα χωριά υπάρχει ακόμα ζωή, πραγματική και ποιοτική...

---------------------------------------------------------------------------------------

I had time to write,eee???Well never mind here I am again.

Greece - Southern Peloponnese - Kalamata - NEDOUSA was my destination the last weekend. For those who haven't gone yet, they lose.
First the natural beauty of the place, second the quality of the rock, third the potentials to bolt a lot of routes  and forth you can climb all year long, are features undoubtedly should go there and enjoy. Nedousa has this moment 60 routes, spread across 6 different sectors and the grades are between 5b to 8a+ and projects. The locals climber and G. Torelli with S.Papadopoulos, last month are there and they are open routes.
The Patras climbing team consisting of Aris, Katerina, Christos, Petros, Stefanos,Giannis and I, complement it Thanos and Konstantinos from Athens. We spent a weekend with nonstop climbing for 4 days, freeing new routes, fighting in projects and opening new routes. The old man Spiros - the authentic- from the bar of the village, offered us the best that he could and with his words made us laugh and remember that in the villages there is still life, genuine and with good quality.....

Campground in Nedousa

Giannis is climbing in a beautiful slab section.

Sector Amphitheater 

Konstantinos on the sector "Amphitheater", is trying to find out the way in the collonets. 

The local lizard is watching us...

Amphitheater sector

Konstantinos in "Tsiki tsiki to fistiki". My favorite route on the sector "Tzerani".

Aris in the route "Les colonets"

Konstantinos in the route "Lefteria stin Nedousa".

Katerina is swinging on the sector Tzerani

Spiros the "Authentic"

Eating in the local "kafenio (bar)" of the village Nedousa

Petros taste the food first....

All the team is eating in the taverna of the near village, Alagonia

The old and the new generation of climbing. K.Vrochidis - G. Torelli

S. Papadopoulos and A. Thanopoulos are sharing "betas" for  the route.

Stefanos in the route "Kiklopas" , trying the crux move.

Petros in the route "Koliri"

Funky faces. We had a good times.....

GANJA TIME, 8B

Μια έκπληξη με περίμενε τελικά πριν φύγω από το Rodellar.

Τελευταία μέρα αναρρίχησης στο Rodellar, αργά το απόγευμα μίλησα με τον Danilo και κατεβήκαμε στην Gran Boveda. Ζέστη αρκετή, οπότε καλύτερη ώρα για σκαρφάλωμα ήταν 17:00 με 20:00. Αφού ζεστάθηκα στο κλασσικό 7c της Gran Boveda - L' any que ve tambe, μπήκα στην Ganja Time.  
Ο Miquel είχε είδη κρεμαστή για να μας βγάλει φωτογραφίες, (τον ευχαριστώ για της φώτος) και εγώ δίνω μια πρώτη καλή προσπάθεια, πέφτοντας στην τελευταία κίνηση πριν το καλό rest της διαδρομής. Το πρώτο κομμάτι είναι ένα κλασσικό σκαρφάλωμα του Rodellar, τραβέρσα σε κολονέτα, πιθανή βαθμολογία 8α+. Μετά από αυτό συναντάς ένα καλό rest με γόνατο σε κολονέτο και μετά έρχεται το boulder, ένα boulder σε τακάκια και ανοιχτά κολονέτα αρκετά σκληρό για τις θερμοκρασίες που επικρατούσαν στο πεδίο. Στην δεύτερη προσπάθεια μου κατάφερα να περάσω την τραβέρσα, ξεκουράστηκα στο rest και ήταν η ώρα να εκτελέσω το boulder και αυτό έγινε, ήταν μόλις η πέμπτη προσπάθεια μου στην διαδρομή.

In the crux

The first rest in the second bolt!!!!

Reaching the rest

-----------------------------------------------------------------------

A final surprise awaited me before I leave the Rodellar.

 Last day of climbing in Rodellar, late afternoon I spoke with Danilo and we went to Gran Boveda. Enough heat, so best time to climb was 17:00 to 20:00. Once  I warmed in the classical 7c of Gran Boveda - L 'any que ve tambe, I went to Ganja Time.

Miquel had hanged to make pictures, (I thank him for the photo) and I give a good first try, I felt in the last move before the good rest of the route. The first part is a classic climb of Rodellar, one traverse in colonets, the possible grade of the first part 8a+. After that you find a good rest in colonet with a kneebar and then comes the boulder, a boulder is in little grimps and open colonets, tough enough for the temperatures prevailing in the sector. In my second attempt I passed the traverse , I rested well, I gave everything to pass the boulder and I succeeded, was my fifth try on the route.

Ni Rasta, Ni Pero, Solo con Furgo!!!!!!!

Τον Απρίλη στην Siurana είχε πολύ καλές θερμοκρασίες, όποτε επιστρέψαμε στο πεδίο Salt de la Reina Mora (πεδίο για χειμώνα, αλλά αργά το απόγευμα είχε super συνθήκες) μαζί με την Sara και τον Manu, αυτή την φορά για να προσπαθήσω την διαδρομή El figot-8b από τον Toni. Η διαδρομή είχε μόνο την επανάληψη του Dani Andrada όπως μάθαμε, δεν είχε πολλή μαγνήσιο και επίσης ήταν αρκετά βρόμικη. Μια προσπάθεια εγώ και μια ο Manu, την καθαρίσαμε βρήκαμε τις κινήσεις και από την δεύτερη προσπάθεια ξεκινήσαμε να δίνουμε προσπάθειες "A muerte". Τελικά μετά από 6 προσπάθειες κατάφερα να την ελευθερώσω. Στο ίδιο χρονικό διάστημα η Sara ελευθερώνει τις διαδρομές Minimal Techno - 8a, Brot de fonoll - 8a.

Αρχές Μάη ανέβηκαν η θερμοκρασίες κατακόρυφα, οπότε η καλύτερη ώρα για σκαρφάλωμα ήταν το πρωί. Διαλέξαμε με τον Manu την διαδρομή La Pedri existe - 8a+ στο πεδίο La Capella, μια διαδρομή του Dani Andrada και του Oscar Gimenez, πλακίτα. Μια διαδρομή που κινήτε σε τραβερσία και στο τελείωμα της έχει ένα boulder, με δύο μικροσκοπικά τακάκια. Μετά από 3 μέρες και 7 προσπάθειες καταφέραμε με τον Manu να την ελευθερώσουμε. Σίγουρα με καλύτερες συνθήκες θα μπορούσε να ελευθερωθεί πιο γρήγορα !!!!!!;-)
Μετά από 4 1/2 μήνες στην Siurana η περίοδος τέλειωσε στις αρχές του Μάη και από εκεί μεταφερθήκαμε στο Margalef και πιο συγκεκριμένα στο πεδίο La Cathedral. Ένας τοίχος αρνητικός με ανάπτυγμα 40μ. Εκεί η διαδρομές που επανέλαβα ήταν: La Perdonavidas-8a, Xiqueteta-8a+/b.

The gorge of Coma Closa - La Cathedral

Μια μέρα πριν φύγω για τον βορρά (Rodellar), έκανα μια ακόμα στάση στην Siurana. Εκεί στο πεδίο L' Aparador, δοκίμασα την διαδρομή Disbauxa-8a+, με την τέταρτη προσπάθεια κατάφερα να την ελευθερώσω.- Στην προσπάθεια flash που έδωσα κατάφερα να περάσω τις τρεις μακρινές κινήσεις της διαδρομής (και πιο δύσκολες), πέφτοντας στην τελευταία πλακέτα σε ένα κομμάτι διάρκειας σε τακάκια που μένει μέχρι το ρελέ-.

La Surgencia, Rodellar

28 του Μάη, επιτέλους βρίσκομαι στο Rodellar, με όλους τους παλιούς φίλους. Πρώτη μέρα αναρρίχησης και πάμε με τα παιδιά σε ένα καινούργιο πεδίο που ανοίξανε αυτό τον χειμώνα, λίγο πιο κάτω από το Rodellar σε ένα καινούργιο φαράγγι, το όνομά του Vipassana. Εκεί κάνω την δεύτερη επανάληψη της διαδρομή του Miquel, Karma-sutra-8a. Η διαδρομή κινείτε σε πλάκα, ελαφρός αρνητική και τα πιασίματά της είναι μικρά τακάκια, το πρώτο κομμάτι της είναι ένα 7c/+, μέχρι ένα καλό rest και εκεί ξεκινάει το boulder. Το boulder έχει μια κίνηση αρκετά μακρινή, εγώ τα κατάφερα να το περάσω, αλλά κάποιος με μικρότερο ανάπτυγμα χεριών θα του φανεί αρκετά δύσκολο, οπότε ένα 8a/+, από μένα είναι δεκτό ;-)

Επίσης έκανα την δεύτερη επανάληψη της διαδρομής του Pita, Bagha-Baghita-7c+.

Την τελευταία βδομάδα έχει βάλει αρκετή ζέστη στο Rodellar και αυτό είναι το μόνο μέρος που μπορείς να σκαρφαλώσεις εδώ, αργά το απόγευμα. Στο Rodellar επαναλαμβάνω τις διαδρομές, Sindrome de Vilafranca-8a, Palomera μια διαδρομή του Renaud (power endurance). Στην Gran Boveda επαναλαμβάνω Pinza Time-7c+ από τον Tomas και Andele Guey-7c+ από τον Novato, Delocalization-8a και Les cadres regenerent-8a.

Μου έμειναν 3 μέρες στο Rodellar πριν φύγω για Γαλλία και πιο συγκεκριμένα για Ceuse. Το project που έχω για αυτές τις ημέρες είναι η παραλλαγή της Pinza Time, η Ganza Time-8b/+, επίσης του Tomas. Για να δούμε αν θα πέσει.

Τα λέμε στο Ceuseeeeeee

--------------------------------------------------------------------------------

In April, in Siurana had very good temperatures, we  returned to Salt de la Reina Mora (winter sector, but late in the afternoon had super conditions) along with Sara and Manu, this time to try the route El figot- 8b by Toni. The route had only the repeat of Dani Andrada as we learned, hadn’t a lot of magnesium and was quite dirty. In the first attempt by me and Manu, we cleaned it and we found all the movements and from the second attempt we began to try it “A muerte”. Finally after 6 attempts I send it. At the same time Sara send the routes Minimal Techno - 8a, Brot de fonoll - 8a.

Early in May the temperature rose sharply, so the best time to climb was in the morning. We chose the route La Pedri existe-8a+ in the sector La Capella, a route from Dani Andrada and Oscar Gimenez, vertical route. A route has one traverse and at the end has one boulder with to small grimps. After 3 days and 7 attempts we send it with Manu. Certainly with better conditions we could send it faster!! ;-)

After 4 1/2 months in Siurana the period ended early on May and from there we moved to Margalef and more specifically in the sector La Cathedral. A wall 40m long and a little bit overhanging. There the routes that I repeated are: La Perdonavidas-8a, Xiqueteta-8a +/ b.

One day before leaving to the north (Rodellar), I made another stop in Siurana. There in the sector L 'Aparador, I tried the route Disbauxa-8a+, in the fourth attempt I send it. - In an effort to flash it, I pass the three long moves (and the most difficults), and I felt in the part of resist in grimps that remain until the anchor-.

May 28, I am finally in Rodellar, with all their old friends. First day and we went for climbing with the guys in a new sector that they opened this winter, just below the Rodellar in a new canyon, named Vipassana. There I made the second ascent of Miquel’s route, Karma-sutra-8a. The line is on a slightly overhanging wall and has a small grips, a first part is 7c/+, there you rest well and then coming the boulder. The boulder has a fairly long move, I passed through, but someone short will be had a problem and for sure will be harder the route for him, that means 8a/+, I accept it ;-)

Also I did the second ascent of Pita’s route, Bagha-Baghita-7c+.

The last week has put a lot of heat in Rodellar and this is the only place you can climb here, at late in the afternoon. In Rodellar I repeated the routes, Sindrome de Vilafranca-8a, Palomera a Renaud’s route (power endurance). In Gran Boveda I repeated Pinza Time-7c+ from Tomas and Andele Guey-7c+ from Novato, Delocalization-8a and Les cadres regenerent-8a.

They left me  3 days in Rodellar before leaving for France and more specifically in Ceuse. The project I have for these days is the variation of Pinza Time, the Ganza Time-8b/+, also from Tomas. Let see if I can send it.

See you in Ceuseeeeeeeeee

Δύο 8a+ σε μία μέρα...

Τις τελευταίες μέρες με την ζέστη και την θερμοκρασία να έχει ανέβει στους 20 βαθμούς max. την ημέρα, ο αναρριχητικός προορισμός είναι το πεδίο L'Olla. Το L' Olla είναι, το μοναδικό αρνητικό πεδίο στην Siurana. Την προηγούμενη βδομάδα πήγα για πρώτη φορά στο πεδίο και προσπάθησα το κλασσικό κολονέτο - La cara que no miente 8a+ -. Η διαδρομή κινείται σ' ένα κολονέτο αρκετά ανοιχτό στο πιάσιμο και τελειώνει με ένα σάλτο σε μια τρύπα. Μια διαδρομή boulder μιας και το δύσκολο κομμάτι είναι μόλις 6-8μ σε ανάπτυγμα. Έδωσα τρεις προσπάθειες και όλες τις φορές έπεφτα στο σάλτο.

Την επόμενη μέρα επιστρέψαμε στο πεδίο και μιας και η διαδρομή ήταν στον ήλιο μπήκα και προσπάθησα το άλλο κλασσικό 8a+ του πεδίου - Cop de cigala-. Η διαδρομή είναι ένα διαμάντι, ξεκινάει με το πρώτο κομμάτι σε μονοδαχτυλικά  πιασίματα για τις 3 πρώτες πλακέτες, συνεχίζει με  ένα κομμάτι αντοχής σε καλά πιασίματα όπου φτάνεις σε ένα ψευτο rest, και εκεί συναντάς το πρώτο crux, μέχρι εδώ 7c+/8a, μετά το crux συναντάς το καλύτερο rest που μπορείς να φανταστείς -γόνατο σε καλά πιασίματα- και εκεί που λες "οκ τέλειωσε η διαδρομή το δύσκολο το περάσαμε", συναντάς  άλλο ένα boulder το οποίο εμένα μου φάνηκε πιο δύσκολο από το πρώτο crux, για να φτάσεις μετά από συνολικά 20μ. σκαρφαλώματος στο ρελέ. Σ' αυτή την διαδρομή έδωσα 3 προσπάθειες εκείνη την μέρα και στην τελευταία προσπάθεια, στην τελευταία κίνηση της διαδρομής μου γλιστράει το πιάσιμο και να σου ο Θανάσης βρίσκετε κρεμασμένος στο σχοινί (Γ....@##@$%$#$%@@).

Μετά από τις δύο μέρες αυτές καλών προσπαθειών, ξεκίνησε το μαρτύριο. Τρεις μέρες είχα ένα αφόρητο πόνο στις αφές (η πολύ Siurana έχει αυτά τα προβλήματα). Προσπαθώντας να σκαρφαλώσω τις μέρες αυτές, κατάλαβα τελικά πως είναι αδύνατο.
Οπότε μετά από μια καλή ξεκούραση χτες επέστρεψα στο πεδίο, με την πρώτη προσπάθεια επαναλαμβάνω την Cop de cigala και με την τρίτη προσπάθεια, αργά το απόγευμα επαναλαμβάνω την La cara que no miente.

Η θέα του El Pati από το πεδίο L' Olla

------------------------------------------------------------------------------------

Two 8a+ in a day...

In recent days with the heat and the temperature has climbed to 20 degrees max. in the day, the climbing destination, is the sector "L'Olla". L' Olla is the only overhanging sector in Siurana. The last week I went for my first time in the sector and I tried the classic colonet - La cara que no miente 8a+ -. The route goes in colonet for 3 bolts and at he ends you have to jump in a big and good hold. Is a boulder route and the hard part is only 6-8m long. I gave it three tries and all the times I fell in the jump. It must wait...

The next day we returned to the sector and since the route was in the sun, I change project and I went to try the other classic 8a+ of the sector, "Cop de Cigala". The route is a diamond, begins with the first part in one finger pockets for the first 3 bolts, continues with one part of endurance in well grips, to reach a good undercleans that you can rest a little bit and there you have to do the first crux, so until here is 7c+/8a. After the crux you meet the best rest you ca imagine, -jugs with a good kneebar-, well and where you say "ok I finished the route, we pass the difficult part", you have another boulder, which to me seemed more difficult than the first crux. In this route I gave 3 tries that day and in the last try, in the last move slip my hand and Thanasis was hanging on the rope (F....!@@#$@%^^%*)

After two days of good efforts, the torture began. Three days I had an unbearable pain in my finger touches. Trying to climb these days, I realized finally that it is impossible. So after a good rest day yesterday I returned to the sector. I warm up and I gave two tries in Cara, was warm and I slipped reaching the jug. I went direct to "Cop de Cigala" who was in the shade and with my first try I send it. Late in the afternoon I gave another try in "La cara que no miente" and I repeated.

Συνεχίζοντας στην Siurana

Πέρασαν  2 μήνες που βρίσκομαι εδώ στην Siurana (πως περνάει ο χρόνος εεε?). Ο Γενάρης μπήκε γενικά με κρύο οπότε σχεδόν ολόκληρο το Γενάρη σκαρφαλώναμε σε πεδία με ήλιο ή σε πεδία που δεν είχε αέρα. Στα μέσα του μήνα που το κρύο και ο αέρας ήταν αρκετά τσουχτερό, πήγαμε σε ένα πεδίο που δεν ήταν τόσο γνωστό στον κόσμο μιας και μόνο ένας τοίχος αξίζει, Salt de la Reina Mora. Εκεί την πρώτη μέρα που πήγα προσπάθησα την Minimal Techno-8a, μια διαδρομή του φίλου και local Ignasi Garcia. Η διαδρομή κινείται σε μια κόψη πανέμορφη με μήκος 35μ, με την δεύτερη προσπάθεια την ελευθερώνω.

Espadelles-Margalef

Με το κρύο να συνεχίζετε με θερμοκρασίες max. την ημέρα 2^ο-3^ο C, πηγαίνουμε μια μέρα στο Margalef – Espadelles. Το πεδίο αυτό βρίσκετε όλη την ημέρα στον ήλιο, γι αυτό και είναι καλός προορισμός για τις κρύες μέρες του χειμώνα. Το Espadelles είναι ένα από τα μεγαλύτερα πεδία του Margalef μιας και έχει πάνω από 80 διαδρομές και συνεχίζουν να ανοίγουν. Για μένα ήταν η πρώτη μου φορά στο πεδίο, οπότε επαναλαμβάνω κάποιες διαδρομές 7^ου βαθμού onsight, και προσπαθώ ένα 7c+/8a κλασσικό του πεδίου – Transilvania – το οποίο το επαναλαμβάνω με την τρίτη προσπάθεια.

Η Αργυρώ στην Brot de Fonoll (Photo by B.Gimenez)

Το κρύο συνεχίζετε και επιστρέφουμε στην Reina Mora για να προσπαθήσω την άλλη κόψη, Brot de fonoll-8a. Δίνω μια προσπάθεια onsight βάζοντας σετάκια και τελικά στο crux δεν τα καταφέρνω και πέφτω. Με την δεύτερη προσπάθεια καταφέρνω να επαναλάβω. Στο διάστημα αυτό σκαρφαλώνοντας και σε άλλα πεδία στην Siurana επαναλαμβάνω, Mucho tronco, poca Madera-7c flash, La ardilla roja-7c flash, Siouxie-7c+ onsight.

Εδώ θα ήθελα να αναφέρω τις πραγματικά πολύ καλές προσπάθειες της Αργυρώς στην Minimal Techno και να της μεταφέρω πολλά  μπράβο για την επανάληψή της. Καθώς επίσης λίγες μέρες μετά με λίγες προσπάθειες, επαναλαμβάνει την Brot de fonoll.

    Έχει φτάσει 18 Γενάρη και μας βρίσκει στο πεδίο Can Piqui Pugui, μιας και ο καιρός μας βοηθάει να σκαρφαλώνουμε εκεί, επειδή δεν το χτυπάει ο αέρας. Είναι καιρός να προσπαθήσω κάτι δύσκολο και αυτό δεν είναι άλλο από την Renegoide-8b+. Με την πρώτη προσπάθεια κάνω όλες τις κινήσεις, αυτό είναι καλό σημάδι, αλλά δεν φτάνει μόνο αυτό γι αυτή την διαδρομή. Το δύσκολο είναι να ενώσεις τις κινήσεις. Είναι μια διαδρομή power endurance, ξεκινάς το σκαρφάλωμα με ένα boulder στην πρώτη πλακέτα μέχρι ένα ψευτο rest (7b+ μέχρι εκεί) και εκεί ξεκινάει το κομμάτι της αντοχής στην δύναμη για πέντε πλακέτες, ένα καλό rest και μένει μετά ένα κομμάτι 6c+ expo και αρκετά ντελικάτο μέχρι to ρελέ. Τελικά μετά από 9 μέρες προσπαθειών στης 18 Φλεβάρη καταφέρνω να την επαναλάβω, δίνοντας μάχη στο rest της διαδρομής με της μέλισσες που έχουν φωλιά εκεί. Παράλληλα στο ίδιο πεδίο επαναλαμβάνω κάποιες πολύ όμορφες διαδρομές, Acelera virtuoso-8a (μια boulder διαδρομή) με την τρίτη προσπάθεια, Eixuga-me-ta I tornem-hi-7c+ flash, Gurungos-7b onsight, El Premio-7b+ onsight, Fent l’ indio-7b onsight.

Στην Renegoide (Photos by Jorge Bras)

Τελειώνοντας με το project στο C.P.P. είχα ένα άλλο project ανοιχτό στο El Pati. Εκεί βρίσκονταν τα σετάκια μου για πάνω από ένα μήνα, στην διαδρομή Zona 0-8b. Με το κρύο και τον αέρα που είχε ούτε διανοούμασταν να πατήσουμε στο πεδίο. Στης 19 Φλεβάρη με τον καιρό να έχει ζεστάνει, δίνω δυο προσπάθειες στην Zona 0 αλλά δεν ήταν αρκετές για να την στείλω, χρειαζόταν να κερδίσω διάρκεια μιας και η διαδρομή έχει ένα πρώτο κομμάτι  περίπου 7b+ 20μ. μέχρι να φτάσεις στο crux, κάνεις το crux και συνεχίζεις με ένα κομμάτι διάρκειας σε τακάκια μέχρι ένα καλό rest όπου σου μένει μετά ένα περασματάκι στο τέλος για να βγεις από το αρνητικό. Την επόμενη μέρα με την πρώτη προσπάθεια που δίνω καταφέρνω να την επαναλάβω. Την ίδια μέρα με όλο τον ενθουσιασμό που είχα, δίνω μια προσπάθεια σε ένα 7c-Crosta Panic στα δεξιά του El Pati 40μ., το οποίο καταφέρνω να το επαναλάβω onsight.

Zona 0 (Photos by B.Gimenez)

Ο καιρός έχει ζεστάνει αυτές τις μέρες στην Siurana οπότε ψάχνουμε πεδία δροσερά. Αυτές τις μέρες με βρίσκει να σκαρφαλώνω στα πεδία L’ Olla και στο πεδίο El Pati. Στο μυαλό μου έχω να προσπαθήσω κάποιες διαδρομές λίγο πιο δύσκολες από το όριο μου, στο πεδίο El Pati και C.P.P. για να δούμε πιο θα είναι το αποτέλεσμα...

El Pati

Το 2011 σε νούμερα...

Οι χώρες που σκαρφάλωσα 4.  125 μέρες στην Ελλάδα, 152 μέρες στην Ισπανία, 2 μέρες στην Γαλλία,  86 μέρες στην Γερμανία.

Τα μέρη που επισκέφτηκα 17. Μέρες σκαρφαλώματος για το 2011, πάνω από 240. Τα χλμ. που έκανα, πάνω από 5000χλμ. 1 καινούργια γλώσσα μπήκε στο πεδίο γνώσεων μου, τα ισπανικά. 

Tέλος επαναλήψεις των διαδρομών που πραγματοποίησα είναι οι  εξής: 

- 76     6a-6c+

- 211   7a-7c+

- 38    8a-8b+

Από τις οποίες όλες οι  διαδρομές 6ου βαθμού, 132 διαδρομές 7ου βαθμού και 3 διαδρομές 8ου βαθμού γίνανε onsight. 

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!!

Time for Siurana

21 Δεκέμβρη.

- 9:00 το πρωί Αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος

- 11:30 Βαρκελώνη - El Prat

- 13:30 Can Piqui Pugui - Siurana

Αργυρώ στην - La ardilla roja

Δεν θα μπορούσε να ξεκινήσει καλύτερα αυτό το ταξίδι!!!

Η παρέα όλη στην Siurana, κάποιοι για τις γιορτές και κάποιοι άλλοι είναι μόνιμοι κάτοικοι εδώ για τον χειμώνα. Η παρέα από την Ελλάδα έφτασε στης 23 του μήνα που περιλάμβανε τον Άρη (μόνιμος ταξιδευτής στις περιόδους των γιορτών), τον Κώστα (πωρωμένος για την αναρρίχηση σε οποιοδήποτε μέρος) και τον Στέφανο (νέος στο παρεάκι με πολύ όρεξη για σκαρφάλωμα). Επίσης για την περίοδο των γιορτών ήρθε από την Γαλλία η Τάνια μαζί με μια φίλη της από την Ιταλία και την Tiia, για να περάσουν τις γιορτές σκαρφαλώνοντας στην Siurana, Broixes και τέλος στο Rodellar (μην εκπλήσσεστε για την περίοδο αυτή μιας και αυτό τον καιρό δεν βρέχει και το Rodellar είναι τελείως στεγνό). Στην Siurana από τα μέσα Δεκέμβρη βρίσκετε και  η Αργυρώ σκαρφαλώνοντας με πολύ όρεξη και φανατισμό.

Άρης στο πεδίο Negociee

Τις πρώτες μέρες τις πέρασα σκαρφαλώνοντας διαδρομές από 6c-7b+ για να συνηθίσω λιγάκι τα τακάκι της Siurana. Όλα πάνε τέλεια, με νιώθω δυνατό στα τακάκια και ανήμερα Χριστουγέννων με βρίσκει στο πεδίο Siuranella Sud. Ζεσταίνομαι στην Ayla - 7a και στην Morena Carvin – 7b+ και τις δυο τις επαναλαμβάνω onsight, οπότε έχει φτάσει η ώρα να δοκιμάσω κάτι πιο δύσκολο. Μια φίλη Ελβετίδα είχε βάλει 
σετάκια σε ένα κλασσικό 7c+ - La Crema της Siurana. Όποτε λέω, «δεν δινω μια προσπάθεια onsight», η διαδρομή σχεδόν κάθετη με λίγη άρνηση στο finale και πιασίματα μόνο τακάκια, με ένα πολύ καλό rest στην μέση και crux στο τέλος. Μετά από μια καλή μάχη στο τέλος και ΠΟΛΥ ΤΥΧΗ, επανέλαβα την διαδρομή.

Επόμενος προορισμός  Anabolica (την είχα δοκιμάσει ξανά τον Απρίλη που μας πέρασε μια μέρα και αν θυμάμαι καλά πρέπει να έδωσα περίπου 5 προσπάθειες την ίδια μέρα. χαχαχαα), μετά από 4 προσπάθειες κατάφερα να την επαναλάβω και φυσικά χρησιμοποιώντας την «χούφτα», η άποψη που ισχυρίζονται οι «locals» ότι η χούφτα δεν μετράει δεν με ακουμπάει, μιας και μετά τίθεται το θέμα: «Αν μπορείς να σκαρφαλώνεις με τα χέρια τεντωμένα ή όχι;».

Κώστας και Αργυρό στο El Pati

Μετά την Anabolica επανέλαβα, μια από τις κλασσικές και πολλή όμορφες διαδρομές στην βαθμολογία της , η οποία βρίσκετε και αυτή στο C.P.P. «Un rato en cada postura – 8a», διαδρομή του ‘90 με ένα μονοδακτυλικό τσιπαριρζμένο το οποίο δεν χρειάστηκε να το χρησιμοποιήσω (λόγω ύψους....). Αυτή ήταν και η τελευταία επανάληψη για το 2011.

Το 2012 μπήκε με τρελό πάρτι και ξενύχτι μέχρι της 6 το πρωί στο χωριό της Cornudella de Monsant με πολλούς φίλους . Την επόμενη μέρα; «απλά ξεκούραση».

Cornudella de Monsant

2 Ιανουαρίου

El Cogul

Αποφασίζουμε για την πρώτη αναρριχητική μέρα του χρόνου να πάμε για boulder στο El Cogul, 1 ώρα από την Siurana. Μαζευτήκαμε 15 άτομα και βουρ όλοι για boulder, όλα τέλεια σκαρφάλωμα πολύ, πολύ χαβαλές, όλα τέλεια. Αλλά τι το θέλαμε το boulder αφού κανένας από μας δεν κάνει, αποτέλεσμα όλη η ομάδα την επόμενη μέρα πιασμένοι από τα μαλλιά έως τα νύχια (των ποδιών...).

Nico στο El Cogul

Veit fighting hard

Το 2012 κυλάει όμορφα με πολύ σκαρφάλωμα.

Εύχομαι σε όλους Καλή Χρονιά με υγεία μιας και την χρειαζόμαστε και με πολλή σκαρφάλωμα.

  

Interviews

Also known as the cover model on the 2010 Kalymnos guidebook, Greek climber Thanassis Sotiropoulos is one of the top in the country. He comes from Patras, a city on the northern coast of the Peloponnese peninsula in mainland Greece, where some of the hardest climbs in Greece are to be found. But you’ll be hard pressed to find the soft-spoken climber anywhere near his hometown these days. Having spent the last year and a half traveling and climbing around the world, he spent the final months of 2011 in Kalymnos ticking off an assortment of the island’s 8a-8b classics . We caught up with him a few weeks ago and asked him to share his thoughts. Here’s more about Thanassis.

Inside Frankenjura

Τρεις μήνες πέρασαν, από της 17 Ιούνη που φτάσαμε στην Frankejura. Το ταξίδι ξεκίνησε από το Rodellar που γνώρισα τον Manu, Αργεντινός στην καταγωγή. Μαζευτήκαμε 4 άτομα και με το τροχοαυτοκίνητο του Manu και με την παρέα του Tibu (Αργεντινός κι αυτός) φύγαμε για να διανύσουμε 1600χλμ έως την Γερμανία. Ένα ταξίδι a muerte με μια στάση μόνο στην Γαλλία στο St.Leger (φυσικά σκαρφαλώσαμε μια μέρα) για να παραλάβουμε τον τέταρτο, Βραζιλιάνος στην καταγωγή και semipro αναρριχητης. 

Καιρός βροχερός -όπως πάντα στην Γερμανια- πρώτες μέρες εξοικείωση με το βράχο, αυτό τι σημαίνει, ο βράχος στην Frankejura είναι συμπαγής ασβεστόλιθος με  πολλές τρύπες οι οποίες δεν κόβουν αλλά συνήθως είναι μικρές (μικρές στους κάθετους - λίγο αρνητικούς τοίχους και μεγάλες στα ταβάνια) και μικρά τακάκια ή περίεργα ανάγλυφα που προσφέρει ο βράχος αυτός, καθώς επίσης οι διαδρομές είναι κοντές 14-25 μέτρα. Ο τρόπος αναρρίχησης βασίζεται σε δυναμικό σκαρφάλωμα, με δύναμη στα δάχτυλα και σε όλο το σώμα (boulder climbing).

 Ξεκινήσαμε από το γνωστό πεδίο της περιοχής Maximilians Wand και Krottenseer Turm(Wallstreet), το οποίο έχει 90 διαδρομές από 5 έως 11- (UIIA). Ένα πεδίο που ξεκίνησαν να ανοίγουν διαδρομές το 1932 μέχρι σήμερα. Οι κλασσικες διαδρομες του πεδίου αυτού είναι: Gill Swing-9-(Bachar '81), Auerbacher Weg-7+(Güllich '81), Bad Brain-10-(Eichorn '90), Amazonenpfeiler-8+(Güllich '81),cAnkonda-8+(Wiechmann '82), Hitch-Hike the Plane-9/9+(Güllich '84), Chasin' the Train-9(Bachar '81) και η γνωστή σε όλους Wallstreet του Wolfgang Güllich 11- (1987).

Όπως ανεφερε και προηγουμένος, το σκαρφάλωμα είναι αρκετά ιδιαίτερω στην Frankenjura για τα ελληνικά δεδομένα μιας και τετοιο στυλ αναρρίχησης δεν μπορείς να βρεις ευκολα στην Ελλάδα. Η προσαρμογή έγινε  και ξεκίνησαν οι επαναλήψεις διαδρομών.Στην περιοχή αυτή κοντα είναι και η Action Direct, εκεί ειχα την ευκαιρία να δω τον Felipe τον Βραζιλιάνο να κάνει αξιόλογες προσπάθειες και με την ευκαιρία ταβηξα μερικές foto.

Οι Frankenjura σε νούμερα: διαδρομές που πραγματοποιήθηκαν ελέυθερα 124, από τις οποίες 68 διαδρομές από 7a-7c+ και 7 διαδρομές από 8a-8a+, επίσης πραγματοποιήθηκαν: ένα 7c+ flash, 2 7c onsight, και αρκετα 7b-7b+ onsight.

Το ταξίδι συνεχίζετε αλλάζοντας πεδία μέσα στο δάσος της Fränkische Schweiz (Frankenjura). Οι διαμονή μας ήταν όλο το χρονικό διάστημα σε πάρκινγκ μέσα στο δάσος μιας και επιτρέπετε στην Γερμανία η διανυκτέρευση σε δημόσιους χώρους. Στα camping που βρίσκονται στην περιοχή μπορείς να κάνεις ντους από 2-3 Ευρό, καθώς μπορείς να βάλεις πλυντήριο και στεγνωτήριο από 3-4 Ευρό. Το internet είναι ένα πρόβλημα μιας και τα camping, καθώς και τα καφέ, εστιατόρια δεν στο παρέχουν, οπότε θέλει ψάξιμο (μπορώ να δώσω κάποια beta αν κάποιος ενδιαφέρετε).

Μετά τον ενάμιση μήνα σκαρφαλώματος τα καημένα δαχτυλάκια μου δεν αντέξανε οπότε αναγκάστηκαν να κάνω ένα rest τριών ημερών για να ξεκουραστούν και να γεμίσω τις μπαταρίες για άλλο ενάμιση μήνα σκληρού σκαρφαλώματος.

Προσωπική μου άποψη είναι ότι η Frankenjura είναι ένα φανταστικό μέρος, συνδυάζοντας σκαρφάλωμα και διακοπές, μέσα σε ένα φυσικό τοπίο, με πυκνή βλάστηση, μεγαλειώδης δέντρα και πολλά φυσικά ποτάμια. Από πλευράς σκαρφαλώματος έχει πολλά πράγματα να κάνεις (σήμερα υπερβαίνει τις 9000 διαδρομές) αλλά χρειάζεται εξοικείωση για να κάνεις πράγματα που θέλεις και να το ευχαριστηθείς.  

Παρακάτω αναφέρω κάποια πεδία που θα πρότεινα εγώ για να επισκεφθείτε:

-Maximilians Wand

-Mariental Wand

-Holzgauer Wand

-Ankatalwand

-Planetarium

-Luisenwand, Rotenstein, Burggruberwand, όλα είναι στην ίδια περιοχή

-Ziegenfelder Wande

-Püttlacher Wand

-Stadeltenne

Παρακάτω παραθέτω ένα slideshow που έφτιαξα, με κάποιες απο τις φωτογραφίες που τραβηξα εγώ, καθώς και ευχαριστω τον Tibu για τις φώτο που μου τράβηξε. Στο slideshow σκαρφαλώνουν οι: Manu F., Manu B., Sarah D., Felipe C., Aintzane, Anna C.